Archive for Σεπτεμβρίου 2007

Ο βυθός και το κράνος

Σεπτεμβρίου 19, 2007

Όταν ήμουν παιδί είχα μια τρέλλα με τα ποδήλατα. Ήθελα να ποδηλατίσω τον κόσμο ολόκληρο, σαν να μη μου έςφτανε ο κύκλος γύρω από τη γειτονιά μου.
Κράνος δέν είχα. Ήθελα όμως να αισθάνομαι ασφαλής. Το μόνο που βρήκα λοιπόν, στην αποθήκη του σπιτιού μου ήταν μιά μάσκα του βυθού, με το γυαλί της σπασμένο.
Δεν έχανα ευκαιρία λοιπόν, να βάζω τη μάσκα του δύτη για κράνος, και να οργώνω τα τετράγωνα της γειτονιάς, σα να ήταν ύφαλλοι κορραλιογενείς, και γω δύτης με τη δίτροχη μπουκάλα μου σε βόλτες ατελείωτες.

 

Σαν με έβλεπαν οι γειτόνοι απορημένοι για το άν ήμουν και γω σαν όλα τα άλλα παιδιά ή ένας ονειροπαρμένος, εγώ συνέχιζα τη μάσκα του βυθού να φορώ, αδιαφορώντας για τις ενήλικες κακίες τους, και με το δίτροχο ψαροντούφεκό μου έσκιζα στα δύο ανθρωπόμορφους ροφούς, τις τύψεις μου!

 

Τώρα λοιπόν, που ο πατέρας μου τη μάσκα αυτή ξεφορτώθηκε, λες και το γυαλί της ήταν η μόνη σοβαρή αξία, ψάχνω κι άλλες τέτοιες λαστιχένιες αλήθειες, για να μου θυμίσουν πως ο ποδηλάτης της παιδικής μου ηλικίας ΔΕΝ χάθηκε, πως το κράνος του καθενός είναι η φαντασία του…

 

Σ.

Γιατρέ έχω έναν πόνο…

Σεπτεμβρίου 18, 2007

Αξίζει άραγε να πιστεύουμε πως το να είσαι δημιουργικός και παραγωγικός, σε πάει μπροστά σαν άνθρωπο?
Νομίζω πως όχι, αν οι χρονικές συγκυρίες είναι λάθος. Ακόμη και τώρα, ο χρόνος κουμαντάρει, ακόμη και έτσι, στο να αισθάνομαι τύψεις επειδή η δημιουργικότητά μου διοχετεύεται μεν, σε λάθος μέρος, λάθος ώρα, με λάθος απώτερο σκοπό.

Και να’μαι, στις 7 το πρωί, ενώ θα έπρεπε να ξυπνάω τώρα, όπως όλοι οι καθωπρέπει άνθρωποι, ετοιμάζομαι να πάω για ύπνο. Επειδή μπορώ. Ή μάλλον, επειδή δεν μπορώ.

Πάλι καλά που πήρα κι έναν πήλινο κουμπαρά να μου θυμίζει πως πρέπει η ζωή μου να μπει σε μια τάξη επιτέλους.
Πάλι καλά που δεν είμαι καλά, και τον αφήνω χωρίς φαγητό…

Σ.

Και… ΜΠΑΠ! (1 χρόνο μετά)

Σεπτεμβρίου 14, 2007

 

 

Ακολουθεί ψιλοβαρετό κείμενο.

(Προειδοποίηση: Δεν έχω τίποτα με τους vegan-χορτοφάγους, απλώς δεν μου αρέσει ο οποιοσδήποτε θεωρεί την ιδιαιτερότητά του κλειδί για να μας πρήζει τα αρχίδια…)

Όποιος θυμάται το παλιό καλό blog που διατηρούσα, μπορεί να βρεί κάπου εκεί ένα κειμενάκι που είχα γράψει με μικρές δόσεις πανικού και κακίας, (μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.) Ένας χρόνος πέρασε, και με μικρό διάλλειμα 2 μηνών, δουλεύω ακόμη σε αυτό το μαγαζί που τόσο έχουμε αγαπήσει όλοι! Έτσι σε ένα μικρό tribute στο μαγαζί, έκανα μια μικρή έρευνα στο Google να δώ τι παίζει σχετικά με το μέρος.

Κατ’αρχήν στο post αυτό είχα αναφέρει την επωνυμία του μαγαζιού (δεν την ξαναπατάω), με αποτέλεσμα να διαβάσουν το post και οι 2 εργοδότες μου, ο κολλητός σερβιτόρος Κ. (είπαμε, δεν την ξαναπατάω) και να με έχουν γαμήσει στην ειρωνία. Αφού δεν έχασα τη δουλειά μου πάει να πει πως είχα δίκιο σε όλα όσα έγραφα, και πως δεν είναι δυνατόν ένας και μόνο άνθρωπος να βγάζει όλη τη δουλειά. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΕΜΕ. Και ο Superman να είμαι, υπάρχει πρόβλημα, διότι αφ’ενός δεν υπάρχει Superman, είναι απλά ένα comic, και αφεταίρου ο Flash Gordon μου κάνει καλύτερα για τη δουλειά.

Τέσπα, ας το αφήσουμε στην άκρη για λίγο. Βρήκα λοιπόν και άλλο ένα κείμενο, σε μια ιστοσελίδα χορτοφάγων, οπου ένα ανεγκέφαλο βλαμένο γράφει την εμπειρία του όταν ήρθε να φάει στο εν λόγω σουβλατζίδικο-παύλα-κεμπαμπτζίδικο. ΠΡΟΣΕΞΤΕ: Χορτοφάγος σε ΣΟΥΒΛΑΤΖΙΔΙΚΟ! Γιατί ρε αδερφέ δεν πήγες σε κανένα μανάβικο? Ήρθες σε σουβλατζίδικο να βοσκήσεις? Στο βασίλειο του λαδιού, του κρέατος και της τσίκνας? Να το ξέρουμε δηλαδή να σου έχουμε μια φούσκα την επόμενη φορά, για να μην σε ενοχλεί η γύρω ατμόσφαιρα, ατομικό θερμοκήπιο με βιολογικά προιόντα αποκλειστικά, και καμμιά Κινέζα να σου κάνει ποδομασάζ μετά για να χωνέψεις!

1. Δεν γίνεται από τη στιγμή που έχεις ειδική παραγγελία, να απαιτείς να φας την ίδια στιγμή με τον άλλο που έχει παραγγείλει ό,τι πιο απλό και γρήγορο υπάρχει.
2. Στη σαλάτα αποκλείεται να υπήρχε βούτυρο γάλακτος. Βλαμμένε. Αυτό χρησιμοποιείται σε ΕΝΑ και μόνο φαγητό, και αυτό αποκλείεται να το έτρωγες γιατί έχει μέσα 3 διαφορετικά είδη κρέατος και γιαούρτι. Ίσως να έτρωγες μόνο τα κρεμμύδια, αν αυτά δεν κολυμπούσαν στο βούτυρο. Βλαμμένε (ξαναλέω)
3. Δεν είναι όλοι οι σερβιτόροι καλοί, δεν είναι όλοι οι σερβιτόροι οι ίδιοι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ! (LOL) Πως να το κάνουμε! Ο συγκεκριμένος που σε εξυπηρέτησε (δεν ήμουν εγώ, πίστεψέ με) σου έδωσε λάθος πληροφορία, και αυτό γιατί όταν ένα μαγαζί είναι φίσκα, πολύ απλά δεν σερβίρουμε αλάδωτες πίτες, όχι επειδή δεν το λέει το μενού, αλλά επειδή δεν γίνεται πρακτικά, δεν γίνεται για την πίτα ενός, να καθυστερήσουν να φάνε άλλοι δέκα!
4.Τούρκοι σερβιτόροι??? ΕΛΕΟΣ!!! Τί άλλο θα ακούσουμε? Μήπως μοιράζουμε και αργιλέ? ΄Εχουμε και κορίτσια να χορεύουν τσιφτετέλια την ώρα που τρώνε οι πελάτες? ΨΟΦΑ ΡΕ! Από οικογένεια της Σμύρνης είναι τα παιδιά. Oriental σουβλατζίδικο, ΟΚ ΦΙΛΟΣ…

Έλα φίλε μου, έλα να δουλέψεις σε ένα τέτοιο μέρος μια εβδομάδα, όχι παραπάνω. Θα σου δίνω τα διπλά λεφτά που παίρνω (και είναι πολλά). Όχι για να σου βγεί ο πάτος, που θα συμβεί και αυτό. Αλλά για να καταλάβεις πως ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ. Άν θέλεις να γίνει κάτι όπως ακριβώς το θέλεις, μείνε στο σπίτι σου να το μαγειρέψεις. Νομίζεις πως θέλουμε να σου χαλάμε τη ζαχαρένια, και συ τη δική μας? Λάθος. Θέλουμε να σου δώσουμε αυτό που θέλεις, και συ αυτό που πρέπει, τα λεφτά σου. Το γεγονός οτι για τους δικούς σου λόγους είσαι χορτοφάγος, δεν μπορεί να πάει ένα ολόκληρο σύστημα πίσω, όπως δεν μπορεί κάποιος να προσλάβει ένα παραπάνω άτομο σε ένα σουβλατζίδικο, μόνο για να βγάζει αλάδωτες πίτες, μόνο για να ελέγχει αν στη σαλάτα σου είχε βούτυρο γάλακτος.
Νοιώθεις ένας και μοναδικός, αλλά εκεί που ήρθες, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ. Τουλάχιστον όχι για μένα. Είσαι ένα μικρό κομμάτι στο μυαλό μου. Μια απο τις εκκρεμότητες. Έλα αν είναι γύρω στις 1 το βράδυ, και αν δεν φάς αυτό που θέλεις μέσα σε 3 λεπτά, όπως ακριβώς το θέλεις, να μη με λένε Superman. Σκέψου λίγο….

Λοιπόν…Αυτά με τις κακίες, τα είπα και ξεθύμανα πάλι… Ένας χρόνος μετά. Με μένα να είμαι (λίγο) καλύτερος απ’ότι ήμουν. Κάποια πράγματα να με κυνηγάνε ακόμη, κάποια να έχουν λήξει, κάποια να περιμένω να αρχίσουν. Κάποια που έπρεπε να υπάρχουν σε συνεχή ροή αλλά δεν…

Τουλάχιστον, θα έχω χρόνο την Κυριακή να τα σκεφτώ όλα αυτά. Εκλογές βλέπετε. Κλειστό το μαγαζί. Ρεπό αναγκαστικό. ΚΑΙ ΣΥ ΧΟΡΤΟΦΑΓΕ ΑΝΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΦΑΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ. Α, και αν ψηφίζεις, ΔΩΣΤΗ ΤΟΥ ΒΕΡΓΗ. ΘΑ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ.

Φιλιά σε όλους,
Σ.

Την υπογραφή σου και την ψήφο σου…

Σεπτεμβρίου 4, 2007

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΒΑΖΕΙΣ…