Archive for Σεπτεμβρίου 2008

Ο Έλληνας…

Σεπτεμβρίου 30, 2008

Ο Έλληνας:
Γουστάρει να έχει φράγκα, αλλά δε γουστάρει να δουλεύει. Πως στο μπούτσο είναι δυνατόν αυτό?
Επιφοίτηση! Θα ξοδέψει τα λίγα λεφτά που βγάζει παίζοντας ΚΙΝΟ κ’ Joker κ’ Πάμε Στοίχημα (οτι μπορώ να σου φάω όλα τα φράγκα χωρίς να σου δώσω πίσω το παραμικρό?), πηγαίνοντας για τη μεγάλη μπάζα, το τρελλό κέρδος.
Έτσι είναι ο Έλληνας. Εγκεφαλικός τύπος. Μπορεί για την πλάκα του να περάσει κ’ 8 ώρες σ’ένα πρακτορείο προσπαθώντας να βρει αλληλουχίες αριθμών ορισμένες απο κάποιο pc, ή να το παίξει υπερ-manager μιας ομάδας κάπου στη Λουκέρνη, σε μια προσπάθεια να προβλέψει το αποτέλεσμα του επόμενού της παιγνιδιού. Ωραίος!

Ο Έλληνας:
Γουστάρει να χρωστάει και της Μιχαλούς. Γιατί είναι πιο ενδιαφέρον να πηγαίνει στο (προαναφερθέν) πρακτορείο, να βρίσκει τους υπόλοιπους υπερχρεωμένους φίλους του κ’ να συζητάνε για τα χρέη τους κ’ για το πόσο κατά διαόλου πάει αυτή η χώρα (σημ. εδώ μπαίνει το κλασσικό ρητό «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της. Τι ηλίθια φράση. Με κρεμμύδι ή χωρίς?) με τον Κωστάκη για πρωθυπουργό, λες κ’ πιο πριν η Ελλάδα ήταν η Γη της Επαγγελίας! Πιο ενδιαφέρον από το:
-«Έλα ρε Κώστα, τί γίνεται, όλα καλά?»
-«Ε… ντάξει… όλα καλα… έχω πληρώσει όλα μου τα χρέη κ’ άρχισα να αποταμιεύω λεφτά για τα παιδιά, ή για κανένα ταξιδάκι με τη γυναίκα…»
-«Κώστα… είσαι καλά φίλε? Μήπως έχεις πυρετό?»

Η Ελληνίδα:
Έχει όνομα: ΤΡΑΠΕΖΑ! Σου τάζει λαγούς με πετραχήλια. Σου υπόσχεται καλύτερο μέλλον, σε πείθει οτι ξέρει κ’ μπορεί να διαχειριστεί τα λεφτά σου καλύτερα απο σένα τον ίδιο (έλεος?).
Δεν ξεχνάει ποτέ κ’ δεν θα ησυχάσει ποτέ μέχρι να σε δει ταπί και ψύχραιμο, στο δρόμο, να παρακαλάς για να τα «ξαναβρείτε».
Συνήθως σε αγνοεί για κάποιον που έχει περισσότερα λεφτά απο σένα.
Επίσης δεν ξεχνάει ποτέ πως τα πάντα έιναι δανεικά

Ο Έλληνας:
Γουστάρει να μιζεριάζει. Νοιώθει ολοκληρωμένος όταν πιάνει πάτο. Μηδέν. Εκεί ξεκινάει το πανηγύρι.
Όχι σαν κάτι Σουηδούς που μόλις τα βρούν σκούρα αυτοκτονούν. Ο Έλληνας γουστάρει να ξαναγιεννιέται απ’τις στάχτες του. Επειδή μπορεί. Κι επειδή αν δεν το κάνει αυτός, κανείς δεν μπορεί. Κι επειδή είναι στο αίμα του να φλερτάρει με το Χάος.
Επειδή 5-6 μπουκάλια ουίσκι με την παρέα του είναι καλύτερα από ένα όπλο στον κρόταφο σε ένα λάκκο με σκατά.

Διότι η τρέλλα θέλει τρέλλα κ’ η τετράγωνη λογική θέλει ένα γαμήσι να στρώσει…

Σ.

Ξembarkation

Σεπτεμβρίου 24, 2008

Κάτι τέτοιο γίνεται όταν κοπεί η γλώσσα,,,

Και κει που έφτιαχνα καφέ, τσουπ!

Ελεεινή και τρισάθλια παρτίδα. Κέρδισα όμως!

Εκεί λιώνουμε τα τελυταία 10 χρόνια...

Αν δεν θέλεις να πληρώσεις 70e...

...για τη μούφα πλαστική κιθάρα...

...που σου δίνουν με το Guitar Hero...

...φτιάχνεις μια δική σου!!!

Η αξία αυτής της φωτογραφίας μπορεί να γίνει κατανοητή ΜΟΝΟ αν έχει δοκιμάσει κάποιος αυτή την ομελέτα...

Μαριάτζελα σου τη χρωστούσα αυτή τη φωτογραφία 😀

The fuckin' truth

Όλα του γάμου… εύκολα!

Σεπτεμβρίου 23, 2008

Με το κεφάλι μου να πονάει ακόμη απο τις καταχρήσεις, αν και είναι Τρίτη (ενώ ο γάμος ήταν την Κυριακή) σας καλημερίζω και μπαίνω στο ψητό.

Είναι τόσο, μα τόσο διαφορετικό να πηγαίνεις στο γάμο ΑΛΛΩΝ, από το να είσαι μέλος της οικογένειας εκείνου/ης που παντρεύεται. Μα τόσο διαφορετικό… Πόσο μάλλον διαφορετικό είναι το να πηγαίνεις στο γάμο κάποιου, απ’το να παντρεύεσαι ο ίδιος!

Στο αμέσως προηγούμενο κειμενάκι έγραφα:
«Όπως το γεγονός οτι θα γνωρίσω αρκετό κόσμο, ίσως να παίξει και κανένα λούμπεν συνοικέσιο -ποτέ δεν ξέρεις- που όπως και να’χει το λιγότερο να σου αφήσει το οποιοδήποτε κονέ, standby για μελλοντική χρήση. Όπως το γεγονός οτι θα βρίσκομαι πρώτο τραπέζι πίστα, με όλοκληρωτικό access στα καλούδια του μαγαζιού (αυτό συμπεριλαμβάνει και την κάβα), και επομένως θα έχω καθολική εικόνα της κατάστασης. Αυτό θα κάνει και πιο εύκολο το κοζάρισμα φίλων, γνωστών και αγνώστων…»

ΣΚΑΤΑ! Δεν πρόλαβα να κάνω τίποτα! Παιδιά το πως πέρασε η μέρα του γάμου δεν περιγράφεται!
Αλλά για να μην μακρυγορώ θα σταθώ μόνο σ’αυτά που είχα σχολιάσει πριν. Δεν πρόλαβα να φάω παρά μόνο 2 μπουκίτσες κρέας με πιλάφι, δεν ήπια παρά μόνο 3 ποτηράκια κρασί, δεν πρόλαβα να κάνω τις γνωριμίες που ήθελα (εκτιμώ οτι ήταν 1000 άτομα στο κέντρο). Δεν πρόλαβα να κάνω τίποτα! Με τον αδερφό μου ήμασταν στο τρέξιμο για οτιδήποτε χρειαζόταν (τουλάχιστον από τους συγγενείς) και το μόνο που προλάβαμε να κάνουμε ήταν να χορεύουμε όλη την ώρα, και να καθήσουμε στα κλεφτά για ένα τσιγάρο στο τραπέζι της παρέας μας.

Αυτά μέχρι τις 1. Για το τι έγινε μετά δεν μπορώ να ξεστομίσω τίποτα…

Σ.

Υ.Γ.: Photos to be uploaded soon

Σεπτεμβρίου 18, 2008

Οκ, σήμερα έπειτα από αρκετό καιρό είπα να επισκεφτώ την κεντρική σελίδα του wordpress, έτσι για το rock! Με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα πως συγκεκριμένα σήμερα, οι επισκέψεις στο blog μου είναι μέχρι τώρα 31, και αν λάβουμε υπ’όψιν μας το γεγονός πως ο μέσος όρος επισκέψεων καθημερινά είναι γύρω στις 5, κάτι δεν πάει καλά σήμερα. Λίγο το κρασί, λίγο τα λόγια του παπά… δεν έχω την παραμικρή ιδέα!

Στο ψητό μας τώρα: Έχω εξαφανιστεί εδώ και κανα μήνα γιατί πολύ απλά την Κυριακή (που μας έρχεται) παντρεύεται η αδερφή μου (η μεγαλύτερη, η Εύα) και περιττό να περιγράψω την κατάσταση που επικρατεί στο σπίτι. Ήδη κάνω σκέψεις (μύχιες μεν, υπαρκτές δε) για το δικό μου γάμο. Ναι, θα είναι αυτό που λέμε «κλειστός». Τελεία και παύλα. Αν πρέπει να υποστώ τα μισά από αυτά που βλέπω (που είναι το ένα τρίτο από αυτά που πραγματικά συμβαίνουν), τότε θέλω κλειστό γάμο. Σαν κονσέρβα. Αεροστεγή. ΤΙς άμεσα εμπλεκόμενες φαμίλιες και πολλά λέμε.

Βέβαια, δεν πρέπει να παραλείψω και τα ευχάριστα της υπόθεσης. Όπως το γεγονός οτι θα συνοδεύσω τη νύφη μέχρι την εκκλησία μαζί με τον αδερφό μου, πλήρως κοστουμαρισμένοι και ξυριζογυαλισμένοι (πράγμα ανώδυνο και ευχάριστο). Όπως το γεγονός οτι θα γνωρίσω αρκετό κόσμο, ίσως να παίξει και κανένα λούμπεν συνοικέσιο -ποτέ δεν ξέρεις- που όπως και να’χει το λιγότερο να σου αφήσει το οποιοδήποτε κονέ, standby για μελλοντική χρήση. Όπως το γεγονός οτι θα βρίσκομαι πρώτο τραπέζι πίστα, με όλοκληρωτικό access στα καλούδια του μαγαζιού (αυτό συμπεριλαμβάνει και την κάβα), και επομένως θα έχω καθολική εικόνα της κατάστασης. Αυτό θα κάνει και πιο εύκολο το κοζάρισμα φίλων, γνωστών και αγνώστων…

Πάντα μου άρεσαν οι γάμοι!