31 Ιανουαρίου 2009, 22:55

Είσαι στο bar της γωνίας. Μπαίνει. Έχεις πάψει να πιστεύεις οτι ένας άνθρωπος μπορεί να φωτίσει το χώρο που βρίσκεσαι μόνο με την παρουσία του.
Έχεις πείσει τον εαυτό σου πως τέτοια πράγματα γίνονται πλέον μόνο στο μυαλό σου, πως είναι απλές αυταπάτες. Κι όμως. Συμβαίνει.
Και πάνω που προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου για το αντίθετο, γουστάρεις.
Σε φτιάχνει το γεγονός οτι η φαντασία σου λειτουργεί ακόμη.

Την κοιτάς. Σε κοιτάζει και κείνη. Με το λόγο αποφαστιτικότητας και αλκοόλ να μικραίνει επικίνδυνα, της μιλάς. Λόγια του αέρα. Πρωτόκολλο. Σάλια.
Προσπαθείς να εντυπωθείς στη μνήμη του άλλου. Όχι μόνο σαν εικόνα αλλά και σαν τρόπος σκέψης. Το καταφέρνεις (?)
Έχεις αγνοήσει όμως την άλλη πλευρά διότι αρκέστηκες στο γεγονός οτι με το που μπήκε φώτισε ο τόπος. Κακός παίχτης…

Κι άλλο αλκοόλ. Και καλά η λύση στο πρόβλημα όρασης που έχεις.
«Και τι άλλα?»
Τα σκάτωσες και τώρα πρέπει με χίλιες δυο «καλωσύνες» να αναπλάσεις τη χαμένη αρχική εντύπωση. Έλα όμως που η αλητεία δεν κρύβεται! Και καλά κάνει στην τελική.
Κυκλοφορεί μέρα-μεσημέρι στην πλατεία του χωριού με το μποξεράκι και δίπατα άρβυλα με σκισμένες μύτες. Τα σέρνει κι όλας για να κάνει θόρυβο περπατώντας.
Προτιμώτερο από το να κρέμεσαι πάνω σε άλλους, να μην πατάς στη Γη.
Το σιωπηλό βάδισμα πάντα δήλωνε ανασφάλεια.
Πόσο μάλλον το ανύπαρκτο.

Σ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: